1

Colofon E.T.C.D.

Voorzitter Harry Teunissen

Secretaris Jiska Andriessen

Penningmeester Pros Bootsveld

Vice-voorzitter Alan Isaak

 

Techn.leiding......................

 

 

Lesgevenden: Pros Bootsveld Femke Eilander

Harry Teunissen

 

Daarbij ondersteund door Ingrid Bierman

Lestijden: dinsdagavond 1e groep 19.15 – 20.30

woensdagavond 1e groep 19.15 – 20.30

woensdagavond 2e groep 20.45 – 22.00

Leslocatie: Gebouw Samuël

Brinkenweg 111 Klarenbeek 055-3012245

Postadres: Postbus 10173 7301 GD Apeldoorn

WEB-site: www.etcd.nl

 

 

REDACTIE “BETWEEN THE LINES”

Redactie: Diana Regterschot

Ingrid Bierman

Inleveren kopij: Diana Regterschot btl@etcd.nl

 

Contributie ETCD

SNS Bank Apeldoorn 91.57.53.383

Jeugd tot 18 jr. 4 euro per maand

Seniorleden vanaf 18jr 9 euro per maand

Donateurs 25 euro per jaar

Advertentie BTL hele pagina 35 euro per jaar

 

2

 

 

Van de redactie,

 

 

Beste Leden,

 

Hier is dan weer een nieuwe uitgave van de BTL.

 

De eerste van het jaar 2012.

 

Graag zie ik jullie kopij in grote getale komen, zodat wij ieder kwartaal een leuke boekje kunnen uitbrengen.

 

De nieuwe BTL willen wij 15 juni 2012 uitbrengen, dus de aanlevering van kopij is tot de laatste dag van mei.

 

 

Groetjes,

De redactie.

3

Van de Bestuurstafel geplukt.

 

 

 

Beste leden.

Voor jullie ligt het 1e B.T.L. nummer van dit jaar , wat zal het jaar ons brengen?
Als ik de vereniging zo doorneem constateer ik dat de dinsdag groep gegroeid is.
De woensdag groep kleiner is geworden, doordat leden gestopt zijn, leden van de woensdag naar de dinsdag zijn gegaan, en  leden overleden zijn of zo ziek zijn dat ze niet meer kunnen dansen .
Veel van onze leden zijn boven de 40 we worden allemaal ouder en het oude clubje wat er was wordt steeds dunner.
Het zou fijn zijn als er nieuwe leden bij zouden komen voor de woensdaggroep.
Mogen natuurlijk ook op de dinsdag dansen.
Ik weet dat het moeilijk is om nieuwe leden te werven  het country dansen is terug gelopen , de jaren dat(bijna) iedereen wilde country dansen is over dat geld ook voor  onze vereniging.
Desondanks zijn we nog een grote vereniging met een 70 leden.
Mochten jullie kennissen, vrienden, familie hebben die het leuk zouden vinden om te komen dansen bij ons probeer ze enthousiast te maken.
De vrije cd avonden worden goed bezocht, we zien dat er steeds meer eigen leden op deze avonden aanwezig zijn, ik heb zelfs oud leden mogen begroeten die bij de ETCD

 

4

de beginselen van het country dansen hebben geleerd.
Leden van andere country dans clubjes uit Apeldoorn weten ook de weg naar ons gebouw te vinden
Het zou leuk zijn om als de oud leden die nu een eigen clubje hebben en ook vrije dansavonden organiseren daar eens een kijkje te gaan nemen.
In het verleden gebeurde het regelmatig dat je bij  andere line dans clubs ging dansen, een ieder die al een tijdje danst kan dat beamen.
Onze eerste vrije cd avond is 14 april.
We hopen dat we dan veel leden mogen begroeten.
We krijgen nu regelmatig mailtjes van andere country clubs die een dansavond organiseren, misschien dat onze leden ook die avonden eens bezoeken, leer je ook andere dansen en wat ik ook belangrijk vind je leert andere mensen kennen die net als wij op country  muziek dansen.
Volgend jaar bestaan we 25 jaar zeker een moment om bij stil te staan , we hebben een feest commissie die het gaat verzorgen.
Zei gaan er een groot feest van maken.
Noteer zaterdag 5 oktober 2013 in je agenda .
Ook worden we steeds vaker gevraagd om workshops te geven dit keer zijn Femke en ondergetekende op 16 en 17 Februari bij de cultuurdagen van het Cortenbosch college geweest 3 workshops per dag hebben we daar gegeven leerlingen van klas 1 t/m 4 hebben we de  Freeze, Cotton eye joe en de Cowboy Hat geleerd.
Tevens hebben wij een partnerdans gedanst .
Er waren leerlingen bij die het best leuk vonden de jeugd weet ook niet wat het country dansen inhoudt.
Misschien dat we de jeugd ook naar onze vereniging krijgen, je weet het nooit.
Docenten hebben ook mee gedanst en daar waren enkelen bij die misschien op de vereniging komen.

 

 

5

Op deze manier heb je kans om nieuwe leden te krijgen.
Als ik dit schrijf weten we dat Kees na jarenlang onze schatkist te hebben bewaard besloten heeft om zich niet meer herkiesbaar te stellen als bestuurslid.
Wij als bestuur willen hem heel hartelijk danken voor al het goede werk wat die heeft gedaan voor de ETCD.
Kees namens het bestuur heel veel dank voor al de jaren dat jij penningmeester was.



Harry Teunissen,

voorzitter.

 

 

 

 

6

 

 

 

 

Hoofdstuk 3 Dinsdag 29 juli 2003

 

Omdat reeds in een vroeg stadium is afgesproken hoe laat Thea en Kees zullen worden afgehaald door Ruthenfrans zijn we ook ruimschoots op tijd wakker. Om vijf uur zijn we al wakker en nadat het nieuws is gehoord en we rustig wakker zijn geworden ook op om de laatste zaken te regelen en ons gereed te maken voor vertrek naar Schiphol. Het is routine geworden.

 

Iets wat ons opvalt in het nieuws van 5 uur zijn de enorme bosbranden in Frankrijk. Veel later tijdens onze

9

 

Thea en Kees nemen plaats op een van de vele banken nabij de incheck balie en Kees raak in gesprek met een officier van de Koninklijke Marine die op weg is naar zijn plaatsing in het voormalige Joegoslavië. Hij is daar voor zes maanden geplaatst en nu, na een verlof periode in Nederland, op weg terug. Dit keer hoeft hij geen gebruik te maken van het transport aangeboden door het Ministerie maar kan gebruik maken van een commerciële vlucht.

Natuurlijk praten hij en Kees over alle op handen zijnde bezuinigingen bij Defensie en ook hoe dit in de toekomst moet worden ingevuld. Onbegrijpelijk zijn sommige uitspraken en zijn deze moeilijk te rijmen met eerder genomen besluiten.

In ieder geval is het goed te constateren dat officieren nog weten hoe het moet.

Een oudere Amerikaanse dame die geen zitplaats heeft wordt door deze officier zijn stoel aangeboden. Er bestaan gelukkig nog normen en waarden.

 

We gaan naar de incheckbalie want dan zijn we in ieder geval de grote koffers kwijt. Voor verrassingen, zoals in 2001, met betrekking tot onze stoelen wordt dit keer niet gezorgd. We krijgen de plaatsen die Kees reeds had gereserveerd.

 

10

 

Het land mogen we allen ook verlaten althans de Koninklijke Marechaussee doet geen pogingen ons in de boeien te slaan.

Zijn we gewend van de G pier te vertrekken dit keer vertrekken we van pier E 4. We begeven ons alvast in die richting en zien het toestel van Air Canada, een Boeing 767 registratie C-GHLA, arriveren. We hebben nog alle tijd om op het gemak een kop koffie te nemen. Pas om 11.00 uur wordt een begin gemaakt met het boarden.

 

Als het tijd is, zo rond half elf, begeven Thea en Kees zich naar de gate en wachten af. Het duurt nog tot 11.58 uur alvorens de eerste passagiers aan boord kunnen. Al snel blijkt dat er enkele problemen zijn met het toestel. Alvorens het weer de lucht in kan en mag moeten bepaalde onderhoudswerkzaamheden zijn uitgevoerd. Dit gebeurt op Schiphol door de KLM. Het werk is evenwel niet gereed en de verantwoorde monteur weigert zijn handtekening te zetten.

 

11

 

Het is 13.23 uur alvorens het toestel zich in beweging zet het had voor 13.00 uur moeten zijn. Wat de gevolgen zijn voor aansluitende vluchten, niet alleen voor Kees en Thea laat zich raden.

De verzorging onderweg is goed niets komen we te kort. Natuurlijk is het geen business class en absoluut geen drie sterren restaurant maar het eten is goed en het cabine personeel doet zijn uiterste best het iedereen naar de zin te maken.

Eén minpuntje, als er nu zoveel Nederlanders geëmigreerd zijn naar Canada dan zou het wenselijk zijn dat er een Nederlands sprekende stewardess aan boord is. Er is wel een Nederlands sprekende stewardess aan boord maar het lijkt meer op een Canadese die een beetje Nederlands spreekt. De vertaling van de aanwijzingen is abominabel.

 

Tijdens de vlucht worden mededelingen gedaan omtrent overboekingen naar ander vluchten van de passagiers die te laat in Toronto aankomen.

Het geeft in ieder geval de indruk dat Canada Air er alles aan doet iedereen te doen komen op zijn of haar plaats van bestemming. Voor Thea en Kees is er geen bericht.

Gedurende de vlucht hebben zijn al de nodige papieren voor de douane ingevuld ook moeten alle passagiers een SARS formulier invullen.

In Toronto arriveert toestel C-GHLA om 15.20 uur l.t. aan gate 21 van terminal T 1. Door lange en eentonige gangen wandelen we naar de bagage afhandeling en douane. Onderweg moeten we langs een meting hier worden we vluchtig gecontroleerd op temperatuursverhoging, een mogelijke aanwijzing voor een SARS besmetting.

De koffers zijn er snel een wagentje voor de bagage is een ander probleem. Kees heeft nog enkele munten

12

 

gelukkig die werken en de trolley komt vrij. Te voet begeven we ons naar de douane die geen enkele belangstelling heeft voor de familie Wiedeman de koffers kunnen weer worden ingeleverd voor de volgende vlucht AC 127. Te voet gaan Thea en Kees naar terminal 2, van gate 209 vertrek hun volgende vlucht.

 

Het blijkt dat we buiten het beveiligde gebied zijn gekomen en dus weer door de apparaten moeten. Bij Kees wordt zoals gewoonlijk het nodige metaal gevonden dit keer een nagelschaar die alarm slaat. Kees lost het eenvoudig op en schenkt de schaar aan de prullenbak omdat hij geen zin heeft weer terug te gaan. Bij geen enkele voorinspectie was de schaar een probleem en nu wel ineens.Kees is ervan overtuigd dat de dienstdoende ambtenaar naderhand het ding uit de prullenbak heeft gevist. Dat hij er gelukkig mee is.

 

13

 

Het vliegtuig naar Calgary vertrekt later omdat het wacht op enkele passagiers die ook in het vertraagde toestel uit Amsterdam zaten en waarvan nog niet alle bagage is ingeladen. Kees herkent tijdens de vlucht enkele passagiers die ook in het vliegtuig zaten van Amsterdam naar Toronto.

 

Nadat het vliegtuig is vertrokken hebben de passagiers veel last van turbulentie het is zo heftig dat de captain ook de flight attendants opdracht geeft te gaan zitten. Na enige tijd keert de rust terug en gaat de vlucht verder in een rustig tempo. Kees en Thea hebben plaatsen 27 A en B.

Naast Kees zit Emily Dreeke, ze is 11 jaar en is geheel alleen op weg naar een vriendin in Calgary. Ze heeft er gewoond en gaat nu voor twee weken terug om elkaar weer te zien. Op het vliegveld wordt ze afgehaald door de familie. Vanwege het latere vertrek komt ook deze vlucht iets later aan in Calgary.

Er is nog voldoende daglicht om het vliegveld en zijn omgeving waar te nemen tijdens het aanvliegen.

 

Opvallend is dat gedurende de beide vluchten, over de Atlantic en het vaste land van Canada, er sprake was van ernstige bosbranden nabij Crowsnest Pass een plaats waar we later nog langs moeten. Hopen dat we er geen hinder vanonder vinden.

Wat Thea en Kees ook opvalt tijdens de laatste vlucht er zijn twee stewardessen die hen aan de partner van Jos doen denken en de ander lijkt verdacht veel op de eigenaresse van het Kwalitaria in Vaassen.

Niet lang na de landing zijn alle passagiers in het bezit van hun bagage en begint het vertrek naar de eindbestemming. Kees ziet in zijn ooghoeken dat ook Emily haar vrienden heeft gevonden.

 

 

14

 

 

Een ogenblik moeten Thea en de anderen zoeken naar hun vervoer naar downtown. Kees heeft informatie van de Marriott gekregen dat er een airport service is. Na enige tijd ontdekken we het vertrekpunt maar het is nog geen tijd om naar downtown te vertrekken. We wachten even. De chauffeur vraagt Kees en de anderen naar de tickets, hij zegt dat het motel deze had moeten toesturen. Dit is echter niet gebeurd.

Tegen betaling van C $ 10,- per persoon kan hij voor andere tickets zorgen.

 

Een klein half uur duurt de reis naar het motel dat direct tegenover de Calgary Tower staat en midden in het centrum is gelegen. Nieuwsgierig kijken de passagiers naar de omgeving het is allemaal nieuw.

 

Vergeleken met de Nederlandse tijd arriveren Thea en Kees om 4.30 uur, 30 juli, in het motel. Voor aanvang van de reis heeft Kees reeds gereserveerd en hoeft niemand zich druk te maken of er wel kamers beschikbaar zijn. Kees en Thea worden ondergebracht in kamer 307.